Twórca kompozycji roślinnych musi, kierowany swoją wrażliwością, umieć łączyć rośliny o różnym pokroju. Wśród różnorakich kształtów i form rozróżnia się takie, które jakby wolały występować samotnie i nie tolerują niczego obok siebie, i takie, które tylko w połączeniu z innymi wyglądają naprawdę efektownie. Trudno tutaj o ścisłe wskazówki dyktujące, co wolno i czego nie wolno. Ograniczyłyby one dotkliwie twórczą swobodę.
Takie dokładnego sprecyzowania pokroju, jak pionowy, wzniesiony, rozłożysty, poziomy, powyginany, łukowaty i itp., tworzy subiektywna interpretacja, przy czym wrażliwość twórcy kompozycji i widza odgrywa dużą rolę. Zwłaszcza ważne jest użytkowanie adekwatnego pokroju przy bukietach slubnych. Ślub poznań to okazja do zastosowania tych najpiekniejszych.
Jeżeli już zaakceptowaliśmy już określone formy roślin, to każdej z nich powinno się zapewnić w kompozycji jej swoją przestrzeń funkcjonowania. Obowiązuje to we wszystkich kombinacjach roślin o różnym pokroju. Wzniesione wiechy kwiatów sprawiają wrażenie aspiracje dalej wzwyż. Zamieszczone wyżej płaskie, poziome formy zamknęłyby przestrzeń nad nimi i osłabiłyby to ich dążenie w górę. W naturalnych kompozycjach roślinnych wszystkie połączone formy powinny kończyć się łagodnie, należy unikać nienaturalnej pozycji.
Dany cel dekoracyjny ma możliwość jednakże wymagać nadania częściom roślinnym , a oprócz tego kwiatom takiego położenia, jakiego nie przybierają w naturze.
W kombinacji różnych pokrojów jeden pełni rolę motywu głównego. W pewnych wypadkach kompozycja może się udać dosłownie wtedy, gdy ten motyw powtarza się. Przykładem takiego układu są kompozycje pionowe równoległe (patrz s. 170). Zazwyczaj w pewnych sytuacjach odmienne kształty podkreślają pokrój motywu głównego, krzyżują się z nim albo uzupełniają go. Szczególne znaczenie ma wówczas zachowanie właściwych proporcji ilościowych między motywem podstawowym i formami uzupełniającymi. Manipulowanie pokrojem roślin jest subtelną twórczą grą, którą można za radą ćwiczeń mistrzowsko opanować. U jej podstaw leży w każdej chwili cel, do którego zmierzamy. Wynika z niego określona decyzja co do środków, sposobności i materiału, dzięki któremu mamy go osiągnąć. Znajomość pokroju roślin bardzo pomaga w obmyśleniu kompozycji.