Na obraz rodzimej twórczości literackiej głębokie piętno wywarła II wojna światowa. Po zaprzestaniu operacji militarnych niektórzy poeci bardzo długo poszukiwali odpowiedniego języka, który mógłby im pozwolić mówić o strasznych. Chcieli wybrać z morza wydarzeń te w największym stopniu wstrząsające i opisać je m.in. opowiadaniach z czasów wojny.

 

Próbą zmierzenia się z motywem nieludzkich czasów jest utwór Kamienie na szaniec” Kamińskiego. Narrator opisał w niemałej mierze autentyczne wydarzenia, bo osobiście udzielał się w konspiracyjnym życiu i bezpośrednich konfrontacjach z Niemcami. Utwór prezentuje sposób zachowania maturzystów w perspektywie wojny i okupacji. Dokładnie informuje jak odbywały się akcje ruchu oporu. Młodzi w warunkach wojennych musieli prędko dorosnąć i zamienić małoletnie zabawy na rzeczywistą działalność zbrojną. Opisuje m.in. zaplanowaną z udziałem młodych akcję pod Arsenałem. Kamiński wykorzystuje również motyw powstania by opowiedzieć o wydarzeniach, które rozegrały się w polskiej stolicy między sierpniem a październikiem piątego roku wojny.

 

Kamienie na szaniec to nie wyłączne utwór o zmaganiach młodych konspiratorów z okupantem. To również opowieść o dorastaniu, o odpowiedzialności za ojczyznę . Kolejni uczniowie, interpretując tę opowieść miało możliwość oprzeć się na postawach młodych powstańców, którzy własne istnienie ofiarowali dla suwerenności ojczyzny. To książka o ponadczasowychideach służby, o postaciach, którzy potrafią pięknie żyć i wznieść się ponad innych.