Najbardziej docenianą narodową książką jest utwór Pan Tadeusz Mickiewicza. Autor napisał swą epopeję kiedy był we Francji, gdy Polska pozostawała pod wpływem trzech mocarstw. Próbował utrwalić odchodzący świat ziemiaństwa i jego specyfikę.

Pan Tadeusz jako epopeja prezentuje szeroki przekrój szlacheckiego społeczeństwa. Maluje rzeczywistość i obyczaje panujące na prowincji. Obok podstawowego wątku - to jest przypadków odbywających się w Soplicowie po powrocie młodzieńca, mamy możliwość w niej odnaleźć takie zagadnienia jak losy Jacka Soplicy, cechy szlachciców, intrygi miłosne czy przedstawienia grzybobrania. Kluczowym problemem trzynastozgłoskowca jest spór o nieruchomość pomiędzy dwoma wpływowymi rodami. Treść dopełniają niepowtarzalne opisy natury, a spomiędzy nich te poświęcone: burzy.

Na uwagę zasługuje barwny język, jakim jest napisana książka. Na chyba każdej stronicy odszukamy niepowtarzalne metafory i epitety. Odbiorców zachwycić powinna wyjątkowa staranność o piękno języka polskiego.

Pan Tadeusz to również ważne źródło historyczne przybliżające światopogląd ludzi z pierwszej połowy XIX wieku. Także z powodu tego powinno być znane każdemu miłośnikowi ojczystej literatury, oraz mieszkańcom innych narodowości chcących zgłębić polską przeszłość.