Jednym z zagadnień ochrony środowiska jest zanieczyszczenie atmosfery. Wiąże się z nim kilka niekorzystnych zjawisk, jak na przykład zjawisko dziura ozonowa. W stratosferze atmosfery Globu dochodzi do ubytku ozon. 1-wszy raz to niekorzystne zjawisko zauważono w roku 1985 nad Antarktydą. Przyczyną obniżania się stężenia ozonu w stratosferze są freony. Są to związki chemiczne, które pod wpływem promieniowania ultrafioletowego rozkładają się na węgiel, fluor , a oprócz tego chlor. Chlor wchodzi następnie w reakcję z ozonem. W ten metodę powstają tlenki oraz tlen. Tlenki chloru łączą się w dwutlenki chloru i uwalniają pojedyncze atomy chloru. I to teraz one rozbijają cząsteczki ozon, prowadząc do powstawania dziura ozonowa. Zjawisko to jest o tyle groźne, że ozon odpowiada za pochłanianie promieniowania ultrafioletowego, które dociera do Globu. Jest ono groźne dla życia organizmów żywych. A więc dziura ozonowa może prowadzić do poparzeń skóry,  a też do przemian w materiale genetycznym, powodując nowotwory (m.in. czerniak). Promieniowanie ultrafioletowe jest co więcej groźne dla oczu. Może skutkować m.in. zaćmą. Ponadto zanikanie ozonu, czyli powstawanie dziura ozonowa prowadzi do konwersji klimatycznych. Dlatego ekologia jest taka ważna.